فرمود : ملائكه بودند كه با مؤمنان مدد مىكردند در حرب كردن . تا روز نيك برآمد و خلق عظيم و مال بسيار به غنيمت گرفتند . در روايت آمد كه : آن روز چهار هزار مرد را به اسيرى گرفتند و دوازده هزار اشتر . و باقى غنايم خداى تعالى دانست كه چند بود . و اهل مكّه چون بديدند كه خداى تعالى نصرت دين خويش كرد و اعزاز و اكرام مؤمنان ، بسيارى از ايشان ايمان آوردند . و مالك بن عوف بگريخت با خلقى بسيار از قوم خويش و به طايف شدند با جملهء ثقيف و اعراب با تيغ خويش به اوطاس شدند . رسول ( صلعم ) از آنجا به حمران آمد و از آنجا احرام گرفت و عمره . اوّل كرّت كه وهنى و فتورى از كار مشركان بود طاهر شد ، آن بود كه امير المؤمنين على عليه السّلام ، ابو جرول را بكشت . ايشان دل‌شكسته شدند . و همچنان مىكشت تا چهل مشرك را به دوزخ فرستاد . مردم چون از حرب فارغ شدند اسيران را مىكشتند . رسول ( صلعم ) منادى كرد كه نبايد كه كسى اسيران را بكشد .